تبليغاتX
چنان که آغاز کردیم بر همان خواهیم بود...

چنان که آغاز کردیم بر همان خواهیم بود...

عادت

عادت همه چيز را ويران می کند وای به روزی که چيزی _حتی عشق_عادتمان شود.... عاشق کم است و سخن عاشقانه فراوان ديگر سخن عاشقانه گفتن، دليل عشق نيست و آواز عاشقانه خواندن، دليل عاشق بودن ولی ای دوست،تو نگاه عاشقانه ات راعاشقانه نگهدار و کلام ساده ی عاشقانه ات راخالصانه بگو و هميشه به ياد داشته باش شبه عشق در کنار عشق بوده...

 

تقدیم به فرشته ی گلم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 4:20  توسط مهسا  | 

مهسا جووووووووووووووووووووووووووووونم...................................

                        

                      با تقدیم یه اسمون ستاره 

                    که از یه قلب بی قرار می باره

                     فقط میخوام بگم به یادتم من

                         وگرنه پاییز و بهار نداره

                         

www.bia2net.ir

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 2:36  توسط فرشته  | 

همیشه گل باش

شب شد خورشید رفت افتابگردان به دنبال او می گشت

ناگهان ستاره ای چشمک زد افتابگردان سرش را زیر

انداخت

اری گلها هیچ وقت خیانت نمی کنند

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 1:50  توسط فرشته  | 

همیشه یادت باشه


 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 3:10  توسط فرشته  | 

امیدوارم همیشه پاهات تو سیمان باشه

دوست داشتن درست مثه سیمان خیسه

 هرچقدر بيشتر توش بموني سخت تر جدا ميشي

و اگر هم بتوني ازش بيرون بياي ،

حتما ردپات باقي ميمونه!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 2:53  توسط فرشته  | 

یک حقیقت تلخ

 

یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره

 

یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره

 

یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره

 

میخواد امتحان کنه که تا داره یا نداره

 

یه نفر از بس  بزرگه خونشون گم میشه توش

 

اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره

 

بابا میخواد واسه دخترش عروشک بخره

 

انتخابم می کنه" پولشو اما نداره

 

یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه

 

اون یکی مداد برای ، آب وبابا نداره

 

یکی ویلای کناره دریاشون قصره ولی

 

اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره

 

یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد

 

مامانش می گه اینا گرونه¸ اینجا نداره

 

یه نفر تولدش مهمونیه ، همه میان

 

یکی تقویم واسه خط زدن رو  روزا نداره

 

یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش

 

یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره

 

یکی انشا شو میده توی خونه صحیح کنن

 

یکی ازبرشده ، درد و ، دیگه انشا نداره

 

یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی(دانشمند)

 

یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره

 

 

تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن

 

یکی می پرسه آخه چرا مال ما نداره ؟

 

یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا

 

یکی آنقدر دیده که میل تماشا نداره

 

یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه

 

یکی از بس که نخورده شب وروز نا نداره

 

یه نفر تمام شبا و روزاش طولانیه

 

پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره

 

یاد اون حقیقت کلاس اول اوفتادم

 

دارا خیلی چیزا داره ،اما سارا نداره

 

بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودشون دارن

 

یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره

 

همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما

 

این یه قانون شده دیروز و حالا نداره

 

خدا به هر کسی هر چیزی دلش میخواد ، بده

 

همه چی دست ا ونه ، ربطی به شعرا نداره

 

خوب حالا ببین ادامه قصه رو {یعنی ببین اونی که لقمه نونی برای خوردنش نداره ، با اونی که داره اسکناساشو می شماره ، چه شباهت ها و تفاوت هایی در آخر این چرخ گردون داره}......

 

آدما از یه جا اومدن ، همه ی اونا میرن یه جا

 

جایی که ، اون جا فرقی میون فقر ودارا نداره

 

اون جا فرق ها وتفاوت ها رو چیزی دیگه اس

 

اون جا ، جاییه که قاضیه اون همه چیزو  دیده اس

 

و به خوب ، خوب میده و به بدم ، بد

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 2:38  توسط فرشته  | 

وصیت

                      

مرا در قبر سیاهی بگذارید تا همه بدانند در سیاهی ترین تاریکی ها جان باخته ام.

هر گاه در جای قبر من تردید داشتید قطعه سنگی را از کوه بغلتانید هر جا آرام

 گرفت بدانید آنجا قبر من است.

دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به آنچه خواستم نرسیدم.

چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند تا آخرین لحظه چشم انتظار مانده ام.

موهایم را پریشان بگذارید تا همه بدانند در این دنیا هیچ امید و آرزویی نداشتم.

بوته گلی وحشی در تابوتم بگذارید تا به جای معشوقم همراهم باشد.

تکه یخی روی قلبم بگذارید تا با تابش آفتاب،آب شود و به جای عزیزم برایم بگرید.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 2:19  توسط فرشته  | 

لالایی

لالالالانخواب سودی نداره              همون بهتر که بشماری ستاره

همون بهتر که چشمات وا بمونه          که ماه غصش نشه تنها بیداره

لالالالانخواب بازم سفر رفت             نمیدونم به کارون یا خزر رفت

فقط دردم اینه مثل همیشه                  بدون اطلاعو بی خبر رفت

لالالالانخواب میدون جنگه                دسه هرکی میبینی یه تفنگه

یه عمره دوره چشماش گشتم اما         نفهمیدم که اون چشما چه رنگه

لالالالانخواب زندونه دنیا                سر ناسازگاری داره با ما

بشین بازم دعا کن واسه اون که        ما را اینجا گذاشت تنهای تنها

لالالالانخواباون راه دوره               خدا میدونه که حالش چه جوره

توی خلوت میگم اینجا کسی نیست      خداییش که دلم خیلی صبوره

لالالالا نخواب تیرس چراغم             مثه اتشفشان میمونه داغم

به جون گلدونا کم غصه ای نیست       هزار شب شد نیومد باز سراغم

لالالالانخواب خواب که دوا نیست       دل دیوونه داشتن که خطا نیست

میگن دست از سرش بردار نمیشه        اخه عاشق شدن که دست ما نیست

لالالالانخواب ماهو نگا کن               من اسفندو مییارم تو دعا کن

بگو برگرده پیش ما بمونه                 کتاب حافظا بردارو وا کن

لالالالا نخواب سرما تو راهه            همیشه عمره خوشبختی تو راهه

میگن با یه فرشته اونو دیدن               دروغه جوون دریا اشتباهه

لالالالانخواب تلخه جدایی                 کمر خم میشه زیر بی وفایی

تو بیدار باش همه تو خواب نازن        پس واسه کی بخونم من لالایی

لالالالانخواب تنهایی زرده               اگه طولانی شه مثله یه درده

اگه چشم انتظار باشی که هیچی          دروغ میگی به دل که برمیگرده

لالالالانخواب اشکت زلاله                 مثه بارون پای نخله وصاله

من و تو هم شبو هم قلبو کشتیم             ولی اون چی چقدر اون بی خیاله

لالالالانخوابدنیا خسیسه                      واسه کم ادمی خوب می نویسه

یکی لبهاش تو خوابم غرق خندس         یکی پلکاش تو خوابم خیس خیسه

لالالالانخوابعاشق یه سیبه                  همیشه سرخو تب دارو غریبه

تا اون بالاس رسیدس اما تنهاس           پایینم که بیفته بی نسیبه

لالالالانخواب اینجاس سیاهی                پر اما تو تنگ قصه ماهی

اونی که ماها را بیدار نگه داشت           الهی خواب باشه حالا الهی

لالالالانخواب تا اون بخوابه                بشین انقد تا که خورشید بتابه

زمونی که یقین کردم بیدار شد             بخواب با یاد عکسی که تو قابه

لالالالابخواب بیداره حالا                   دیگه باید بخوابی پس لالالابخواب

دیگه تو میتونی بخوابی                    ببین خورشید اومد بالای بالا

لالالالا اینم بود سرنوشتم                  این از دیروزمو این از گذشتم

نمیخوابم تا تو برگردی یک روز         منم خوابو واسه اون روز گذاشتم

 

 

   تقدیم به شیوای عزیزم که تموم زندگیمه                                               "   مریم  حیدرزاده  "

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم شهریور 1386ساعت 2:56  توسط فرشته  | 

بی خیال

اگه بارون نمی باره بی خیال

حال و روز گریه داره بی خیال

اگه روزات شب تاره بی خیال

شبای من زهر ماره بی خیال

اگه تلخه دم نزن

آره زندگی همینه

چشاتو تو می کنی

عشق را بو می کنی

آخرش با این کارا

دلو پنچر می کنی

                                                                              "مریم حیدرزاده"    

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم شهریور 1386ساعت 15:4  توسط مهسا و فرشته  |